روزها پشت سر هم ميان و مي رن،‌ به عقب كه نگاه مي كني، ميبيني هفته ها و ماهها و سالها از روزي كه زخم خوردي گذشته، دير يا زود زخمها از بين ميرن و فقط ردي از اونها به جا مي مونه كه آدم رو به ياد اون تجربه مي اندازه...

چاره اي نيست، بايد اين روزها رو طي كرد، هر چه مقاوم تر باشي كمتر آسيب مي بيني، همه ي اينها امتحان خداست و ما در مدرسه اي درس پس ميديم كه پيش از اون كه سر كلاس درس راه حل مشكلات رو به خوبي فرا گرفته باشيم امتحان مي شيم... اين رسم زندگيه و مخصوص امروز و ديروز و من و شما هم نيست، تا بوده همين بوده و تا هست چنين خواهد بود... اما فراموش نكن كه هيچ جا بيش از سر جلسه ي چنين امتحاني چيزي ياد نمي گيريم... فراموش نكن كه ممتحن امروز مهربانترين مهربانانه، او به ضعف ها و ناتواني هاي ما آگاهه و ما رو زير فشاري بيش از حد تحملمون قرار نميده... اگه امروز حس مي كني داري خم ميشي و ديگه تاب تحمل هيچ فشاري رو نداري اما فشارها تمومي ندارن شك نكن كه باور خدا بهت از باور خودت دقيق تره، اگه امتحان رو لغو نمي كنه براي اينه كه مي دونه مي توني از پسش بربياي اما به خودت باور نداري... داره بهت فرصت مي ده خودت رو باور كني... داره بهت مي گه بهات بيشتر از اين حرفهاست كه به اين راحتي از جلسه ي امتحان بكشدت بيرون... شك نكن... خدا به حال ما از ما آگاه تره، به ما از خودمون رئوف تره، و دوست نداره بي سود معامله ي زندگي رو ترك كنيم...

مني كه امروز برخلاف خواسته ام باز دارم ادعاهايي مي كنم كه مي دونم براي من بزرگه، به پشتوانه ي محبتي كه از خدا زير بار سخت ترين و طاقت فرساترين و طولاني ترين امتحان زندگيم ديدم بهت قول ميدم خدا به زودي از مهرش پرده برداري مي كنه و ميبيني كه تو تمام لحظه لحظه هاي اين روزها و شبهاي دهشتناك چه جوري همراهيت كرده... براي خدا ساده است كه به نگاهي اين حال خرابت رو به حالي عالي بدل كنه اما... مطمئن باش هنوز وقتش نشده، وقتش كه بشه خدايي كه ارحم الراحمين است حال خوش رو ازت دريغ نمي كنه...

صبر عصاره ي ايمانه... خود خدا در سوره ي عصر قسم ياد مي كنه كه انسان در خسران است مگر كساني كه ايمان آوردند و عمل صالح كردند و به صبر و حق وصيت كردند ... صبر داشته باش خانم گل...

كاش مي تونستم از اين حال خوشي كه اين روزها دارم، از اين سرمستي و شادابي كه در پس اون روزها و شبهاي وحشتناك ماهها و سالهاي پيش بهم داده شده بهت بدم تا ببيني كه هيچ چيزي با اجري كه خدا به پاس صبرت بهت مي ده برابري نمي كنه... گرچه... همه ي مزه اش به اينه كه بدون اين كه طعم خوشش رو چشيده باشي به خدا اعتماد كني و پاي عهد پيشينت باهاش بموني و خم بشي، اشك بريزي، خرد بشي اما پا پس نكشي از عهدت... اونوقته كه خدايي كه عهد رو خوب مي شناسه بهت اجر عسر رو با يسر ميده و ... خوشا اون حال