122- به بهانه ي ... منصف نيستي، نيستي
به شباهت هاي امتحان هاي زميني و آسماني فكر كرديد؟... اين سؤال موضوع افكار اين روزهاي من است...
شبهاي قدر را گذرانديم و همه كم و بيش حرفهايي با خدا داشتيم و احتمالاً شكوه از زندگي سختي كه برايمان رقم خورده، شكوه از اين همه نامهرباني كه از دنيا مي بينيم و ... به اين فكر مي كردم كه چه دانش آموز سال اول دبستان باشيم، چه دانشجوي دكترا براي امتحان بايد درس بخوانيم... نمي شود درسي را بلد نبود و در كلاسش ثبت نام كرد و بعد بدون درس خواندن امتحان داد و قبول شد... نمي فهمم وقتي موضوع به اين سادگي است چرا انتظار داريم وقت امتحان هاي الهي بدون اين كه از پيش درس خوانده باشيم و خودمان را آماده كرده باشيم نمره ي قبولي بگيريم و خاطرمان هم ذره اي مكدر نشود...
شما رو نمي دانم... اما من ايراد كار خودم را خوب فهميدم : منصف نيستي خانم جان، منصف نيستي!... انتظار معجزه داري بدون اين كه خودت قدمي در مسيري كه بايد برداري...
بايد "انصاف" را تمرين كنم...