بيماري كه مي آيد و درد در همه ي بدنت مي پيچد، تفاوتي ندارد كه آنفولانزا باشد يا سينوزيت مزمن هر ساله... گاهي امان مي برد... نه به خاطر شدت درد جسماني بلكه به اين خاطر كه تحمل آدم كم مي شود و انگار تازه آن وقت زير بار فشارهاي روحي كه مدتهاست زيرشان ماندي و سر خم نكردي له مي شوي... الان دقيقاً اين احساس را دارم و از لجبازي بچه گانه ام براي نخوردن مسكن هم شديداً حرصم مي گيرد! (دقيقاً همان قدر كه از سخت جاني خودم در تحمل فشارهاي جورواجور روحي حرصم مي گيرد)